Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄)
Τὰ ῥήματά μου ἐνώτισαι, Κύριε,
σύνες τῆς κραυγῆς μου.
Πρόσχες τῆς φωνῆς τῆς δεήσεώς μου,
ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου,
ὅτι πρὸς σὲ προσεύξομαι, Κύριε.
Τὸ πρωΐ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου,
τὸ πρωΐ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι.
Ὅτι οὐχὶ Θεὸς θέλων ἀνομίαν σὺ εἶ·
οὐδὲ παροικήσει σοι πονηρευόμενος.
Οὐδὲ διαμενοῦσι παράνομοι κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν σου·
ἐμίσησας πάντας τοὺς ἐργαζομένους τὴν ἀνομίαν.
Ἀπολεῖς πάντας τοὺς λαλοῦντας τὸ ψεῦδος·
ἄνδρα αἱμάτων καὶ δόλιον βδελύσσεται Κύριος.
Ἐγὼ δὲ ἐν τῷ πλήθει τοῦ ἐλέους σου
εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν σου,
προσκυνήσω πρὸς ναὸν ἅγιόν σου ἐν φόβῳ σου.
Κύριε, ὁδήγησόν με ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου
ἕνεκεν τῶν ἐχθρῶν μου,
κατεύθυνον ἐνώπιόν σου τὴν ὁδόν μου.
Ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν ἀλήθεια,
ἡ καρδία αὐτῶν ματαία·
τάφος ἀνεῳγμένος ὁ λάρυγξ αὐτῶν,
ταῖς γλώσσαις αὐτῶν ἐδολιοῦσαν.
Κρῖνον αὐτούς, ὁ Θεός·
ἀποπεσάτωσαν ἀπὸ τῶν διαβουλίων αὐτῶν·
κατὰ τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῶν ἔκβαλε αὐτούς,
ὅτι παρεπίκρανάν σε, Κύριε.
Καὶ εὐφρανθήτωσαν πάντες οἱ ἐλπίζοντες ἐπὶ σέ,
εἰς αἰῶνα ἀγαλλιάσονται,
καὶ κατασκηνώσεις ἐν αὐτοῖς·
καὶ καυχήσονται ἐπὶ σοὶ πάντες οἱ ἀγαπῶντες τὸ ὄνομά σου.
Ὅτι σὺ εὐλογήσεις δίκαιον, Κύριε·
ὡς ὅπλῳ εὐδοκίας ἐστεφάνωσας ἡμᾶς.
Σύγχρονη μετάφραση
Άκουσε τα λόγια μου, Κύριε,
κατάλαβε την κραυγή της καρδιάς μου.
Πρόσεξε τη φωνή της δέησής μου,
Βασιλιά μου και Θεέ μου,
γιατί σε Εσένα προσεύχομαι.
Το πρωί θα ακούσεις τη φωνή μου, Κύριε·
το πρωί θα σταθώ μπροστά Σου
και θα Σε προσμένω.
Γιατί Εσύ δεν είσαι Θεός που αγαπά την αδικία·
το κακό δεν μπορεί να σταθεί κοντά Σου.
Οι άνομοι δεν αντέχουν μπροστά στο βλέμμα Σου·
μισείς την αδικία και το ψέμα.
Εγώ όμως, με το πλήθος του ελέους Σου,
θα μπω στον οίκο Σου
και θα Σε προσκυνήσω με σεβασμό.
Οδήγησέ με, Κύριε, στη δικαιοσύνη Σου,
δείξε μου καθαρά τον δρόμο μου.
Όλοι όσοι ελπίζουν σε Εσένα
θα χαρούν και θα αγαλλιάζουν,
γιατί Εσύ τους σκεπάζεις
και τους στεφανώνεις με την ευδοκία Σου.
Ιστορία του Ψαλμού
Ο Ψαλμός 5 είναι ξεκάθαρα πρωινός ψαλμός.
Η ίδια η φράση «τὸ πρωΐ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου» τον καθιέρωσε στην πράξη της Εκκλησίας ως προσευχή έναρξης της ημέρας.
Από τα πρώτα χρόνια:
- διαβαζόταν το πρωί
- συνδέθηκε με τη στάση του πιστού που στέκεται ενώπιον του Θεού πριν αρχίσει ο αγώνας της ημέρας
- θεωρήθηκε ψαλμός προσμονής και καθαρότητας
Θεολογική προσέγγιση
Ο ψαλμός φανερώνει κάτι βαθύ:
η μέρα του πιστού ξεκινά με Θεό.
Ο άνθρωπος:
- δεν βγαίνει πρώτα στον κόσμο
- δεν αφήνεται πρώτα στον θόρυβο
- αλλά στέκεται μπροστά στον Θεό και «ἐπόψεται» — περιμένει
Ο Θεός παρουσιάζεται:
- ως Βασιλιάς
- ως Θεός δικαιοσύνης
- ως προστάτης των καθαρών καρδιών
Η δικαιοσύνη εδώ δεν είναι τιμωρία, αλλά ευθυγράμμιση ζωής με το θέλημα του Θεού.
Η τελευταία εικόνα είναι τρυφερή:
«ὡς ὅπλῳ εὐδοκίας ἐστεφάνωσας ἡμᾶς»
Ο Θεός σκεπάζει τον άνθρωπο όχι με φόβο, αλλά με ευδοκία.
Πνευματική εφαρμογή
Ο Ψαλμός 5 είναι ιδανικός:
- κάθε πρωί, πριν ξεκινήσει η ημέρα
- όταν ζητάμε καθαρότητα σκέψεων
- όταν θέλουμε να βαδίσουμε χωρίς δόλο
Μας μαθαίνει:
- να ξεκινάμε την ημέρα με προσμονή Θεού
- να ζητάμε καθαρό δρόμο
- να εμπιστευόμαστε ότι ο Θεός «προπορεύεται»
✨ Μικρή πνευματική άσκηση
Για λίγες ημέρες:
- διάβαζε τον Ψαλμό 5 το πρωί
- στάσου στη φράση:
«τὸ πρωΐ παραστήσομαί σοι καὶ ἐπόψομαι»
Και πες:
«Κύριε, προπορεύσου Εσύ σήμερα».



Αφήστε μια απάντηση