1️⃣ Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄)

Εἰς τὸ τέλος· ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπὸ τῶν ἁγίων μεμακρυσμένου· τῷ Δαυίδ εἰς στηλογραφίαν, ἐν τῷ συλληφθῆναι αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀλλοφύλων ἐν Γέθ.

1. Ἐλέησόν με, ὁ Θεός, ὅτι κατεπάτησέν με ἄνθρωπος·
   ὅλην τὴν ἡμέραν πολεμῶν ἔθλιψέν με.
2. Κατεπάτησάν με οἱ ἐχθροί μου ὅλην τὴν ἡμέραν,
   ὅτι πολλοὶ οἱ πολεμοῦντές με ὑψηλοί.
3. Ἡμέρας φοβηθήσομαι·
   ἐγὼ δὲ ἐπὶ σοὶ ἐλπιῶ.
4. Ἐν τῷ Θεῷ αἰνέσω τοὺς λόγους μου,
   ἐπὶ τῷ Θεῷ ἤλπισα·
   οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ.
5. Ὅλην τὴν ἡμέραν τοὺς λόγους μου ἐβδελύσσοντο·
   κατ’ ἐμοῦ πάντες οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν εἰς κακόν.
6. Παροικήσουσι καὶ κατακρύψουσιν,
   αὐτοὶ τὰ πτέρνα μου φυλάξουσιν,
   καθὼς ὑπέμειναν τὴν ψυχήν μου.
7. Ὑπὲρ οὐδενὸς σώσεις αὐτούς·
   ἐν ὀργῇ λαοὺς καταάξεις, ὁ Θεός.
8. Τὴν ζωήν μου ἐξήγγειλά σοι·
   ἔθου τὰ δάκρυά μου ἐνώπιόν σου,
   ὡς καὶ ἐν τῇ ἐπαγγελίᾳ σου.
9. Τότε ἀποστραφήσονται οἱ ἐχθροί μου εἰς τὰ ὀπίσω,
   ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπικαλέσωμαί σε·
   ἰδοὺ ἔγνων ὅτι Θεός μου εἶ σύ.
10. Ἐν τῷ Θεῷ αἰνέσω λόγον,
    ἐν Κυρίῳ αἰνέσω ῥῆμα.
11. Ἐπὶ τῷ Θεῷ ἤλπισα·
    οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.
12. Ἐν ἐμοὶ, ὁ Θεός, αἱ εὐχαί αἱ σοὶ ἀποδώσω αἴνεσιν·
13. ὅτι ἐρρύσω τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου,
    τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀπὸ δακρύων
    καὶ τοὺς πόδας μου ἀπὸ ὀλισθήματος,
    τοῦ εὐαρεστῆσαί με ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ
    ἐν φωτὶ ζώντων.

---

2️⃣ Σύγχρονη μετάφραση στα ελληνικά

Για το τέλος· για τον λαό που απομακρύνθηκε από τα άγια· ψαλμός του Δαβίδ, όταν συνελήφθη από τους αλλοφύλους στη Γεθ.

1. Ελέησέ με, Θεέ μου, γιατί άνθρωπος με καταπατά·
   όλη την ημέρα πολεμώντας με θλίβει.
2. Με καταπατούν οι εχθροί μου όλη την ημέρα,
   γιατί πολλοί και ισχυροί με πολεμούν.
3. Την ημέρα που θα φοβηθώ,
   εγώ σε Σένα θα ελπίσω.
4. Στον Θεό θα υμνήσω τα λόγια μου·
   στον Θεό έθεσα την ελπίδα μου·
   δεν θα φοβηθώ τι μπορεί να μου κάνει άνθρωπος.
5. Όλη την ημέρα διαστρέφουν τα λόγια μου·
   όλοι οι λογισμοί τους εναντίον μου είναι για κακό.
6. Παραμονεύουν, κρύβονται,
   φυλάγουν τα βήματά μου,
   γιατί επιβουλεύονται τη ζωή μου.
7. Για τίποτε δεν θα τους σώσεις·
   με οργή, Θεέ μου, θα ταπεινώσεις λαούς.
8. Τη ζωή μου Σου την αφηγήθηκα·
   έβαλες τα δάκρυά μου ενώπιόν Σου,
   όπως τα υποσχέθηκες.
9. Τότε θα υποχωρήσουν οι εχθροί μου,
   την ημέρα που θα Σε επικαλεστώ·
   και θα γνωρίσω ότι Εσύ είσαι ο Θεός μου.
10. Στον Θεό θα υμνήσω λόγο,
    στον Κύριο θα δοξάσω ρήμα.
11. Στον Θεό ελπίζω·
    δεν θα φοβηθώ τι μπορεί να μου κάνει άνθρωπος.
12. Σε μένα, Θεέ μου, υπάρχουν οι ευχές που Σου ανήκουν·
    θα Σου αποδώσω δοξολογία,
13. γιατί λύτρωσες τη ζωή μου από τον θάνατο,
    τα μάτια μου από τα δάκρυα
    και τα πόδια μου από την πτώση,
    για να βαδίζω ευάρεστος ενώπιόν Σου,
    στο φως των ζώντων.

---

3️⃣ Ιστορία του Ψαλμού

Ο Ψαλμός 55 τοποθετείται σε μια ακραία στιγμή ταπείνωσης του Δαβίδ: όταν συλλαμβάνεται από τους Φιλισταίους στη Γεθ (Α΄ Βασ. 21). Ο μελλοντικός βασιλιάς του Ισραήλ βρίσκεται αιχμάλωτος ανάμεσα σε εχθρούς, χωρίς δύναμη, χωρίς κύρος, χωρίς ασφάλεια.

Ο τίτλος «ὑπὲρ τοῦ λαοῦ τοῦ ἀπὸ τῶν ἁγίων μεμακρυσμένου» δίνει στον ψαλμό συλλογική διάσταση: δεν αφορά μόνο τον Δαβίδ, αλλά κάθε άνθρωπο ή λαό που αισθάνεται αποκομμένος από την παρουσία του Θεού.

Η Εκκλησία τον χρησιμοποιεί ως ψαλμό φόβου και εμπιστοσύνης, ιδίως σε καταστάσεις διωγμού, αιχμαλωσίας ή υπαρξιακής απειλής.

---

4️⃣ Θεολογική προσέγγιση (Ορθόδοξη)

Ο ψαλμός κινείται ανάμεσα σε δύο καταστάσεις: φόβο και ελπίδα.
Ο φόβος δεν αποκρύπτεται: «Ἡμέρας φοβηθήσομαι».
Αλλά δεν γίνεται κυρίαρχος: «ἐγὼ δὲ ἐπὶ σοὶ ἐλπιῶ».

Κομβικό θεολογικό σημείο είναι ότι ο Θεός καταμετρά τα δάκρυα. Δεν είναι αδιάφορος θεατής, αλλά προσωπικός Πατέρας που γνωρίζει την ιστορία, τον πόνο και τα βήματα του ανθρώπου.

Η φράση «οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι σάρξ» αποκαλύπτει την ορθόδοξη διάκριση: ο άνθρωπος μπορεί να πληγώσει το σώμα, αλλά δεν έχει εξουσία στην ψυχή που εμπιστεύεται τον Θεό.

---

5️⃣ Πνευματική εφαρμογή

Ο Ψαλμός 55 είναι προσευχή:

• όταν κυριαρχεί ο φόβος
• όταν νιώθουμε περικυκλωμένοι
• όταν παρεξηγούμαστε ή παρακολουθούμαστε
• όταν τα δάκρυα είναι περισσότερα από τα λόγια

Μας μαθαίνει:

• να μην αρνούμαστε τον φόβο
• αλλά να τον μετατρέπουμε σε εμπιστοσύνη
• να καταθέτουμε τη ζωή μας στον Θεό
• να βαδίζουμε «ἐν φωτὶ ζώντων», ακόμη και μέσα στη δοκιμασία

Διαβάζεται χαμηλόφωνα, ως προσευχή νύχτας, όταν η καρδιά τρέμει αλλά δεν απελπίζεται.