Αγαπημένοι μου αδελφοί,

Βρισκόμαστε στην Τρίτη της Β΄ Εβδομάδας των Νηστειών.
Η πρώτη ένταση της Σαρακοστής έχει περάσει… και τώρα αρχίζει ο αληθινός αγώνας. Όχι ο εξωτερικός — αλλά ο εσωτερικός.

Είναι οι μέρες που η νηστεία παύει να είναι ενθουσιασμός και γίνεται σταθερότητα. Που η προσευχή δεν έχει πάντα συγκίνηση, αλλά χρειάζεται επιμονή. Που ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με τη συνήθεια, την κούραση, τους λογισμούς.

Κι όμως…
Ακριβώς εκεί, στη σιωπηλή επιμονή, κρύβεται η ευλογία.

Σήμερα θα σταθούμε σε αυτή τη μικρή, ταπεινή μέρα της Σαρακοστής — που όμως ζυγίζει αιωνιότητα.
Και θα αφήσουμε την καρδιά να μιλήσει μέσα από ένα ποίημα προσευχής.

Ας ησυχάσουμε λίγο…
και ας μπούμε μαζί στο ημίφως του αγώνα.

🌿 Στοχαστικές Ερωτήσεις – Τρίτη Β΄ Εβδομάδας Νηστειών

1. Όταν περνά ο πρώτος ενθουσιασμός της νηστείας, τι μένει μέσα μου;
2. Η άσκηση που κάνω είναι εξωτερική ή γεννά εσωτερική αλλαγή;
3. Ποιον λογισμό δυσκολεύομαι περισσότερο να πολεμήσω αυτές τις μέρες;
4. Προσεύχομαι περισσότερο… ή απλώς “τηρώ” το πρόγραμμα;
5. Πότε ήταν η τελευταία φορά που είπα «Κύριε ελέησον» και το ένιωσα;
6. Αν η νηστεία είναι επιστροφή, πού χρειάζεται να επιστρέψω;
7. Τι φοβάμαι να αφήσω πίσω μου;
8. Ποια μικρή πράξη ταπείνωσης μπορώ να κάνω σήμερα;
9. Πώς μπορώ να μετατρέψω την κούραση σε προσευχή;
10. Αν σήμερα ήταν η αρχή της Ανάστασης για μένα, τι θα άλλαζα;