Σιωπηλά περπατά η ψυχή
στο μονοπάτι της νηστείας.
Δεν ακούγονται θόρυβοι,
μόνο ο παλμός της καρδιάς
που ψάχνει τον Θεό.

Τα χέρια αδειάζουν
από περιττά βάρη.
Οι σκέψεις καθαρίζουν
σαν ουρανός μετά τη βροχή.

Η νηστεία δεν είναι πείνα,
είναι χώρος.
Χώρος για να μιλήσει
η χάρη.

Στην ησυχία της προσευχής
γεννιέται μια άλλη όραση·
εκεί που ο άνθρωπος
μαθαίνει να βλέπει
με την καρδιά.

Και τότε,
ανάμεσα στη σιωπή και στα δάκρυα,
ακούγεται απαλά η φωνή:

«Μη φοβάσαι.
Εγώ είμαι εδώ».

Και η ψυχή,
που μέχρι χθες περιπλανιόταν,
βρίσκει δρόμο
προς το φως.

---

Στοχαστικές ερωτήσεις

🌿 Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή δεν είναι μόνο εξωτερική άσκηση αλλά εσωτερικό ταξίδι.

1. Τι είναι αυτό που βαραίνει περισσότερο την καρδιά μου αυτή την περίοδο;
2. Μήπως η νηστεία μου μένει μόνο στο φαγητό και δεν φτάνει στην καρδιά;
3. Πότε ήταν η τελευταία φορά που στάθηκα πραγματικά σιωπηλός μπροστά στον Θεό;
4. Ποιους λογισμούς χρειάζεται να αφήσω για να βρει χώρο η χάρη;
5. Αν σήμερα ο Χριστός μου έλεγε «μη φοβάσαι», τι θα Του απαντούσα;