Η Ε΄ εβδομάδα νηστειών είναι μια από τις πιο κατανυκτικές στιγμές της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, όπου η ψυχή καλείται σε βαθιά μετάνοια και επιστροφή στον Θεό.
«Στο κατώφλι της Μετανοίας»
Σιγά σιγά βαθαίνει η σιωπή,
και η ψυχή κουράστηκε να κρύβεται.
Δεν έχει πια λόγια μεγάλα,
μόνο έναν στεναγμό που ανεβαίνει.
Στην άκρη της καρδιάς,
μια πόρτα μισάνοιχτη.
Δεν τη χτυπά ο Θεός με θόρυβο,
μα περιμένει με υπομονή.
«Γύρνα», ψιθυρίζει απαλά,
όχι με φόβο, μα με αγάπη.
Και τότε βλέπω:
δεν ήμουν εγώ που Τον έψαχνα,
Εκείνος με περίμενε.
Τα δάκρυα δεν είναι πια ντροπή,
μα δρόμος.
Η πτώση δεν είναι τέλος,
μα αρχή επιστροφής.
Και καθώς η Μεγάλη Εβδομάδα πλησιάζει,
η καρδιά στέκει στο κατώφλι—
ανάμεσα σε ό,τι ήμουν
και σε ό,τι καλούμαι να γίνω.
Κύριε,
μη με αφήσεις να φύγω πάλι.
Κράτησέ με εκεί,
στο φως της μετανοίας Σου.

🌿 Στοχαστικές Ερωτήσεις
- Πότε ήταν η τελευταία φορά που στάθηκα πραγματικά μόνος με τον εαυτό μου και τον Θεό;
- Υπάρχει κάτι μέσα μου που αποφεύγω να δω ή να ομολογήσω;
- Ζω τη μετάνοια ως φόβο ή ως επιστροφή στην αγάπη του Θεού;
- Τι σημαίνει για μένα «να γυρίσω» στον Θεό σήμερα, πρακτικά;
- Ποιο είναι το «κατώφλι» που διστάζω να περάσω στη ζωή μου;
- Αφήνω τον Θεό να με περιμένει… ή Τον συναντώ;
- Αν σήμερα ήταν η αρχή μιας αληθινής αλλαγής, τι θα έκανα διαφορετικά;




Απάντηση