Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄)

Κύριε ὁ Θεός μου, ἐπὶ σοὶ ἤλπισα·
σῶσόν με ἐκ πάντων τῶν διωκόντων με καὶ ῥῦσαί με.

Μήποτε ἁρπάσῃ ὡς λέων τὴν ψυχήν μου,
μὴ ὄντος λυτρουμένου μηδὲ σώζοντος.

Κύριε ὁ Θεός μου, εἰ ἐποίησα τοῦτο,
εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν χερσίν μου,

εἰ ἀνταπέδωκα τοῖς ἀνταποδιδοῦσί μοι κακά,
ἀποπέσοιμι ἄρα ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν μου κενός.

Καταδιωξάτω ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου καὶ καταλαβέτω,
καὶ καταπατησάτω εἰς γῆν τὴν ζωήν μου,
καὶ τὴν δόξαν μου εἰς χοῦν κατασκηνωσάτω.

Ἀνάστηθι, Κύριε, ἐν ὀργῇ σου,
ὑψώθητι ἐν τοῖς πέρασι τῶν ἐχθρῶν μου·
ἐξεγέρθητι, Κύριε ὁ Θεός μου, ἐν προστάγματι ᾧ ἐνετείλω.

Καὶ συναγωγὴ λαῶν κυκλώσει σε,
καὶ ὑπὲρ ταύτης εἰς ὕψος ἐπίστρεψον.

Κύριος κρινεῖ λαούς·
κρῖνόν με, Κύριε, κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου
καὶ κατὰ τὴν ἀκακίαν μου ἐπ’ ἐμέ.

Συντελεσθήτω δὴ πονηρία ἁμαρτωλῶν,
καὶ κατευθυνεῖς δίκαιον,
ἐτάζων καρδίας καὶ νεφρούς, ὁ Θεός.

Ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου,
τοῦ σώζοντος τοὺς εὐθεῖς τῇ καρδίᾳ.

Θεὸς κριτὴς δίκαιος καὶ ἰσχυρὸς καὶ μακρόθυμος,
μὴ ὀργὴν ἐπάγων καθ’ ἑκάστην ἡμέραν.

Ἐὰν μὴ ἐπιστραφῇ, τὴν ῥομφαίαν αὐτοῦ στιλβώσει·
τὸ τόξον αὐτοῦ ἐνέτεινε καὶ ἡτοίμασεν αὐτό.

Καὶ ἐν αὐτῷ ἡτοίμασε σκεύη θανάτου,
τὰ βέλη αὐτοῦ τοῖς καιομένοις ἐξεργάσατο.

Ἰδοὺ ὠδίνησεν ἀδικίαν,
συνέλαβεν πόνον καὶ ἔτεκεν ἀνομίαν.

Λάκκον ὤρυξεν καὶ ἀνέσκαψεν αὐτόν,
καὶ ἐμπεσεῖται εἰς βόθρον ὃν εἰργάσατο.

Ἐπιστρέψει ὁ πόνος αὐτοῦ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ,
καὶ ἐπὶ κορυφὴν αὐτοῦ ἡ ἀδικία αὐτοῦ καταβήσεται.

Ἐξομολογήσομαι Κυρίῳ κατὰ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ,
καὶ ψαλῶ τῷ ὀνόματι Κυρίου τοῦ Ὑψίστου.

---

Σύγχρονη μετάφραση

Κύριε, Θεέ μου, σε Σένα έβαλα την ελπίδα μου·
σώσε με από όλους όσοι με καταδιώκουν και λύτρωσέ με.

Μήπως αρπάξουν την ψυχή μου σαν λιοντάρι
χωρίς να υπάρχει κανείς να με σώσει.

Κύριε, αν έκανα αυτό το κακό,
αν υπάρχει αδικία στα χέρια μου,
αν ανταπέδωσα κακό σε εκείνον που μου φέρθηκε ειρηνικά,
τότε ας με καταδιώξει ο εχθρός μου.

Σήκω, Κύριε, με τη δικαιοσύνη Σου·
κρίνε με σύμφωνα με την αθωότητά μου.

Η βοήθειά μου έρχεται από τον Κύριο,
που σώζει όσους έχουν καθαρή καρδιά.

Ο Θεός είναι δίκαιος κριτής·
βλέπει τις καρδιές και τους λογισμούς.

Η αδικία γεννά πόνο και τελικά επιστρέφει
στο κεφάλι εκείνου που τη δημιούργησε.

Θα δοξολογήσω τον Κύριο για τη δικαιοσύνη Του
και θα ψάλλω στο όνομα του Υψίστου.

---

Ιστορία του Ψαλμού

Ο Ψαλμός 7 γράφεται μέσα σε πλαίσιο άδικης κατηγορίας.
Ο Δαβίδ διώκεται και συκοφαντείται, αλλά δεν παίρνει εκδίκηση. Παραδίδει την υπόθεσή του στον Θεό.

Η Εκκλησία τον χρησιμοποιεί:

• όταν ο άνθρωπος νιώθει αδικημένος
• όταν συκοφαντείται
• όταν ζητά κρίση χωρίς μίσος

---

Θεολογική προσέγγιση

Ο ψαλμός αυτός είναι βαθιά πνευματικός, γιατί:

• δεν ζητά εκδίκηση
• ζητά αλήθεια
• ζητά δικαιοσύνη Θεού

Ο άνθρωπος τολμά να πει:

«Κρῖνόν με, Κύριε»

Όχι από υπερηφάνεια, αλλά από εμπιστοσύνη ότι ο Θεός γνωρίζει την καρδιά.

Η αδικία, λέει ο ψαλμός, δεν μένει ποτέ χωρίς καρπό —
επιστρέφει σε αυτόν που τη γεννά.

---

Πνευματική εφαρμογή

Ο Ψαλμός 7 είναι πολύτιμος:

• όταν μας αδικούν
• όταν δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας
• όταν θέλουμε να μείνουμε καθαροί

Μας μαθαίνει:

• να μην παίρνουμε τον ρόλο του κριτή
• να παραδίδουμε τον πόνο στον Θεό
• να εμπιστευόμαστε τη δικαιοσύνη Του

---

✨ Μικρή πνευματική άσκηση

Για λίγες ημέρες:

• διάβαζε τον Ψαλμό 7 ήσυχα
• στάσου στη φράση:
  «Ἡ βοήθειά μου παρὰ Κυρίου»

Και πες:

«Κύριε, Εσύ γνωρίζεις την αλήθεια».