---

---

Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄)

Εἰσάκουσον, Κύριε, τῆς δικαιοσύνης μου,
πρόσχες τῇ δεήσει μου·
ἐνώτισαι τὴν προσευχήν μου,
οὐκ ἐν χείλεσι δολίοις.

Ἐκ προσώπου σου τὸ κρίμα μου ἐξέλθοι,
οἱ ὀφθαλμοί σου ἰδέτωσαν εὐθύτητας.

Ἐδοκίμασας τὴν καρδίαν μου,
ἐπεσκέψω νυκτός,
ἐπύρωσάς με καὶ οὐχ εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδικία.

Ὅπως ἂν μὴ λαλήσῃ τὸ στόμα μου τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων,
διὰ τοὺς λόγους τῶν χειλέων σου
ἐγὼ ἐφύλαξα ὁδοὺς σκληράς.

Κατάρτισαι τὰ διαβήματά μου ἐν ταῖς τρίβοις σου,
ἵνα μὴ σαλευθῶσι τὰ διαβήματά μου.

Ἐγὼ ἐκέκραξα, ὅτι ἐπήκουσάς μου, ὁ Θεός·
κλῖνον τὸ οὖς σου ἐμοὶ καὶ εἰσάκουσον τῶν λόγων μου.

Θαύμασον τὰ ἐλέη σου,
ὁ σώζων τοὺς ἐλπίζοντας ἐπὶ σὲ
ἐκ τῶν ἀνθεστηκότων τῇ δεξιᾷ σου.

Φύλαξόν με ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ,
ἐν σκέπῃ τῶν πτερύγων σου σκεπάσεις με.

Ἀπὸ προσώπου ἀσεβῶν τῶν καταθλιβόντων με,
οἱ ἐχθροί μου τὴν ψυχήν μου περιεκύκλωσαν.

Τὸ στέαρ αὐτῶν συνέκλεισαν,
τὸ στόμα αὐτῶν ἐλάλησεν ὑπερηφανίαν.

Ἐκβαλόντες με νῦν ἐκύκλωσάν με,
τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἔθηκαν
ἐκκλῖναι ἐν τῇ γῇ.

Ὑπέλαβόν με ὡς λέων ἕτοιμος εἰς θήραν
καὶ ὡς σκύμνος οἰκῶν ἐν ἀποκρύφοις.

Ἀνάστηθι, Κύριε, πρόφθασον αὐτούς καὶ ὑπόσκελισον αὐτούς·
ῥῦσαι τὴν ψυχήν μου ἀπὸ ἀσεβοῦς,
τὴν ῥομφαίαν σου ἀπὸ ἐχθρῶν τῆς χειρός σου.

Κύριε, ἀπὸ ὀλίγων ἀπὸ γῆς
διαμέρισον αὐτοὺς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν·
καὶ τὸ κεκρυμμένον σου πληρωθήσεται ἡ κοιλία αὐτῶν·
ἐχορτάσθησαν υἱῶν καὶ κατέλιπον τὰ κατάλοιπα τοῖς νηπίοις αὐτῶν.

Ἐγὼ δὲ ἐν δικαιοσύνῃ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ σου,
χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναι τὴν δόξαν σου.

---

Σύγχρονη μετάφραση

Άκουσε, Κύριε, το δίκιο μου,
πρόσεξε την προσευχή μου·
δέξου τα λόγια μου,
που δεν βγαίνουν από δόλια χείλη.

Από Εσένα ας βγει η κρίση μου·
τα μάτια Σου ας δουν την ευθύτητα.

Δοκίμασες την καρδιά μου,
με επισκέφθηκες τη νύχτα,
με πέρασες από φωτιά
και δεν βρήκες αδικία μέσα μου.

Για να μη μιλήσει το στόμα μου
σύμφωνα με τα έργα των ανθρώπων,
εγώ κράτησα τους δύσκολους δρόμους
σύμφωνα με τα λόγια Σου.

Στερέωσε τα βήματά μου στα μονοπάτια Σου,
για να μη γλιστρήσουν τα πόδια μου.

Σε επικαλέστηκα, γιατί με άκουσες, Θεέ μου·
γείρε το αυτί Σου και άκουσε τα λόγια μου.

Δείξε το θαυμαστό έλεός Σου,
Εσύ που σώζεις όσους ελπίζουν σε Σένα
από εκείνους που αντιστέκονται στη δεξιά Σου.

Φύλαξέ με σαν κόρη οφθαλμού,
σκέπασέ με κάτω από τη σκιά των φτερών Σου,

από τους ασεβείς που με καταπιέζουν·
οι εχθροί περικύκλωσαν τη ζωή μου.

Έκλεισαν την καρδιά τους,
το στόμα τους μιλά με αλαζονεία.

Με περικύκλωσαν για να με ρίξουν στη γη,
σαν λιοντάρι έτοιμο για θήρα.

Σήκω, Κύριε, προφθάσε τους και νίκησέ τους·
λύτρωσε τη ζωή μου από τον ασεβή.

Κύριε, χώρισέ τους από τα αγαθά της γης·
αυτοί χορταίνουν πρόσκαιρα,
αλλά αφήνουν ό,τι περισσεύει στα παιδιά τους.

Εγώ όμως, με δικαιοσύνη,
θα δω το πρόσωπό Σου·
θα χορτάσω όταν φανερωθεί η δόξα Σου.

---

Ιστορία του Ψαλμού

Ο Ψαλμός 16 είναι ψαλμός προσωπικής ικεσίας.
Ο δίκαιος δεν ισχυρίζεται αναμαρτησία, αλλά καθαρό προσανατολισμό.

Η Εκκλησία τον χρησιμοποίησε:

• ως βραδινή προσευχή
• σε καιρούς διωγμού
• ως ψαλμό εμπιστοσύνης στην προστασία του Θεού

---

Θεολογική προσέγγιση

Κεντρική εικόνα:

«Φύλαξόν με ὡς κόρην ὀφθαλμοῦ»

Ο Θεός παρουσιάζεται:

• ως Πατέρας που προστατεύει
• ως Σκέπη
• ως τελικός σκοπός της ζωής

Η κορύφωση:

«χορτασθήσομαι ἐν τῷ ὀφθῆναι τὴν δόξαν σου»

Η αληθινή πληρότητα δεν είναι τα γήινα,
αλλά η θέα του Θεού.

---

Πνευματική εφαρμογή

Ο Ψαλμός 16 είναι για:

• στιγμές κινδύνου
• όταν νιώθεις περικυκλωμένος
• όταν χρειάζεσαι προστασία και νόημα

Μας μαθαίνει:

• να ζητάμε καταφύγιο στον Θεό
• να μένουμε σταθεροί στην πορεία
• να προσδοκούμε τη δόξα Του, όχι τα πρόσκαιρα