Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄ – επιλεγμένο σώμα)
(Ο Ψαλμός 17 είναι μεγάλος· εδώ παρατίθεται το βασικό ενιαίο σώμα, όπως τον χρησιμοποιεί η Εκκλησία.)
Ἀγαπήσω σε, Κύριε, ἰσχύς μου.
Κύριος στερέωμά μου καὶ καταφυγή μου καὶ ῥύστης μου.
Ὁ Θεός μου βοηθός μου, καὶ ἐλπιῶ ἐπ’ αὐτόν,
ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου καὶ ἀντιλήπτωρ μου.
Αἰνῶν ἐπικαλέσομαι Κύριον,
καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.
Περιέσχον με ὠδῖνες θανάτου,
καὶ χείμαρροι ἀνομίας ἐτάραξάν με.
Συνέσχον με ὠδῖνες ᾅδου,
προέφθασάν με παγίδες θανάτου.
Καὶ ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπεκαλεσάμην τὸν Κύριον,
καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου ἐκέκραξα·
ἤκουσεν ἐκ ναοῦ ἁγίου αὐτοῦ φωνῆς μου.
(ο ψαλμός συνεχίζει με την επέμβαση του Θεού, τη νίκη και την ευχαριστία)
Σύγχρονη μετάφραση
Θα Σε αγαπώ, Κύριε, δύναμή μου.
Ο Κύριος είναι το στήριγμά μου, το καταφύγιό μου και ο λυτρωτής μου.
Ο Θεός μου είναι ο βοηθός μου,
σε Αυτόν ελπίζω·
είναι ο υπερασπιστής μου και η δύναμη της σωτηρίας μου.
Δοξάζοντας θα επικαλεστώ τον Κύριο
και θα σωθώ από τους εχθρούς μου.
Με περικύκλωσαν πόνοι θανάτου
και με τρόμαξαν χείμαρροι αδικίας.
Δεσμά του Άδη με περικύκλωσαν,
παγίδες θανάτου με έφτασαν.
Μέσα στη θλίψη μου επικαλέστηκα τον Κύριο
και φώναξα στον Θεό μου·
και άκουσε τη φωνή μου από τον άγιο ναό Του.
Ιστορία του Ψαλμού
Ο Ψαλμός 17 είναι ψαλμός μεγάλης ευχαριστίας.
Ο Δαβίδ τον ψάλλει όταν ελευθερώθηκε από τους εχθρούς του και από τον Σαούλ.
Η Εκκλησία τον διαβάζει:
- μετά από δοκιμασίες
- ως ευχαριστία για σωτηρία
- ως μαρτυρία ότι ο Θεός επεμβαίνει στην ιστορία
Θεολογική προσέγγιση
Ο ψαλμός παρουσιάζει τον Θεό:
- ως βράχο και καταφύγιο
- ως Δυνατό που ακούει
- ως Σωτήρα που επεμβαίνει
Η αγάπη προηγείται της νίκης:
«Ἀγαπήσω σε, Κύριε»
Δεν είναι συμφωνία συμφέροντος·
είναι σχέση.
Πνευματική εφαρμογή
Ο Ψαλμός 17 είναι για:
- μετά τη δοκιμασία
- όταν θυμάσαι πώς σε έσωσε ο Θεός
- όταν θέλεις να ευχαριστήσεις
Μας μαθαίνει:
- να αναγνωρίζουμε τον Θεό ως δύναμη
- να μην ξεχνάμε από πού σωθήκαμε
- να δοξολογούμε μετά τη λύτρωση



Αφήστε μια απάντηση