Σε αυτή την ηχητική συνάντηση δεν γίνεται συνέντευξη, αλλά διάλογος.
Μέσα στον χώρο της αγιογραφίας, ανάμεσα σε ξύλο, χρώματα και σιωπή, η εικόνα παύει να είναι αντικείμενο και γίνεται μαρτυρία.

Μιλάμε για την αγιογραφία όχι ως τέχνη που εντυπωσιάζει, αλλά ως διακονία που οδηγεί στην προσευχή· για την Παράδοση που δεν εγκλωβίζει, αλλά ελευθερώνει· για τον άνθρωπο που στέκεται πίσω από την εικόνα και μαθαίνει πρώτα να σιωπά, για να μπορέσει να μιλήσει με φως.

Μια συζήτηση καρδιάς, εκεί όπου ο λόγος συναντά την εικόνα
και η εικόνα οδηγεί στον Θεό.