Στη μέση της πορείας
στέκει ο Σταυρός.

Όχι για να φοβίσει τον άνθρωπο,
μα για να του θυμίσει
πως ο δρόμος της ζωής
περνά από την θυσία.

Η Σαρακοστή προχώρησε.
Τα βήματα έγιναν πιο βαριά,
οι λογισμοί πιο επίμονοι,
και η καρδιά ζητά ανάπαυση.

Κι όμως…
εκεί, στο μέσο του δρόμου,
υψώνεται το ξύλο της ζωής.

Σταύρωσε, ψυχή μου,
τον εγωισμό σου.
Σταύρωσε τον θυμό,
τη σκληρότητα,
την υπερηφάνεια.

Γιατί ο Σταυρός
δεν είναι τέλος.

Είναι γέφυρα.

Από τη γη στον ουρανό,
από τη λύπη στη χαρά,
από τον άνθρωπο στον Θεό.

Τρίτη της Γ΄ Εβδομάδας.

Η μέρα που ο άνθρωπος κουράζεται
και ο Χριστός ψιθυρίζει:

«Μη φοβάσαι.
Κράτα τον Σταυρό σου
και έλα».

Κι έτσι η ψυχή προχωρά.
Όχι με δύναμη δική της,
μα με την ελπίδα της Αναστάσεως.