Στη μέση της πορείας
στέκει ο Σταυρός.
Όχι για να φοβίσει τον άνθρωπο,
μα για να του θυμίσει
πως ο δρόμος της ζωής
περνά από την θυσία.
Η Σαρακοστή προχώρησε.
Τα βήματα έγιναν πιο βαριά,
οι λογισμοί πιο επίμονοι,
και η καρδιά ζητά ανάπαυση.
Κι όμως…
εκεί, στο μέσο του δρόμου,
υψώνεται το ξύλο της ζωής.
Σταύρωσε, ψυχή μου,
τον εγωισμό σου.
Σταύρωσε τον θυμό,
τη σκληρότητα,
την υπερηφάνεια.
Γιατί ο Σταυρός
δεν είναι τέλος.
Είναι γέφυρα.
Από τη γη στον ουρανό,
από τη λύπη στη χαρά,
από τον άνθρωπο στον Θεό.
Τρίτη της Γ΄ Εβδομάδας.
Η μέρα που ο άνθρωπος κουράζεται
και ο Χριστός ψιθυρίζει:
«Μη φοβάσαι.
Κράτα τον Σταυρό σου
και έλα».
Κι έτσι η ψυχή προχωρά.
Όχι με δύναμη δική της,
μα με την ελπίδα της Αναστάσεως.




Απάντηση