1️⃣ Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄)

Εἰς τὸ τέλος· μὴ διαφθείρῃς· τῷ Δαυὶδ εἰς στηλογραφίαν.

1. Εἰ ἀληθῶς ἄρα δικαιοσύνην λαλεῖτε,
   εὐθεῖα κρίνετε, υἱοὶ ἀνθρώπων;
2. καὶ γὰρ ἐν καρδίᾳ ἀνομίας ἐργάζεσθε ἐν τῇ γῇ,
   ἀδικίας αἱ χεῖρες ὑμῶν συμπλέκουσιν.
3. Ἀπηλλοτριώθησαν οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀπὸ μήτρας,
   ἐπλανήθησαν ἀπὸ γαστρός, ἐλάλησαν ψευδῆ.
4. Θυμὸς αὐτοῖς κατὰ τὴν ὁμοίωσιν τοῦ ὄφεως,
   ὡσεὶ ἀσπίδος κωφῆς καὶ βυούσης τὰ ὦτα αὐτῆς,
5. ἥτις οὐκ εἰσακούσεται φωνῆς ἐπᾳδόντων,
   φαρμάκου φαρμακευομένου παρὰ σοφοῦ.
6. Ὁ Θεός, σύντριψον τοὺς ὀδόντας αὐτῶν ἐν τῷ στόματι αὐτῶν·
   τὰς μύλας τῶν λεόντων σύντριψον, Κύριε.
7. Ἐξουδενωθήσονται ὡς ὕδωρ διαπορευόμενον·
   τὸ τόξον αὐτῶν ἐντενεῖ καὶ ἀσθενήσει.
8. Ὡς κηρὸς ὁ τηκόμενος ἀφανισθήσονται,
   ἔπεσεν πῦρ καὶ οὐκ εἶδον τὸν ἥλιον.
9. Πρὸ τοῦ συνιέναι τὰς ἀκάνθας ὑμῶν τὸν ῥάμνον,
   ὡς ζῶντας, ὡς ἐν ὀργῇ καταπίεται αὐτούς.
10. Εὐφρανθήσεται δίκαιος ὅταν ἴδῃ ἐκδίκησιν,
    τὰς χεῖρας αὐτοῦ νίψεται ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἁμαρτωλοῦ.
11. καὶ ἐρεῖ ἄνθρωπος·
    ἄρα ἐστὶ καρπὸς τῷ δικαίῳ·
    ἄρα ἐστὶ Θεὸς κρίνων αὐτοὺς ἐν τῇ γῇ.

---

2️⃣ Σύγχρονη μετάφραση στα ελληνικά

Για το τέλος· “μην αφανίσεις”· ψαλμός του Δαβίδ.

1. Αν πράγματι μιλάτε για δικαιοσύνη,
   κρίνετε άραγε σωστά, παιδιά των ανθρώπων;
2. Αντίθετα, στην καρδιά σας εργάζεστε την αδικία
   και τα χέρια σας υφαίνουν βία επάνω στη γη.
3. Οι αμαρτωλοί αποξενώθηκαν από τη μήτρα,
   πλανήθηκαν από την κοιλιά, μίλησαν ψέματα.
4. Ο θυμός τους μοιάζει με το δηλητήριο του φιδιού,
   σαν την κουφή ασπίδα που βουλώνει τα αυτιά της
5. και δεν ακούει τη φωνή των επωδών,
   ούτε το σοφό φάρμακο του έμπειρου.
6. Θεέ μου, σύντριψε τα δόντια τους μέσα στο στόμα τους·
   σπάσε, Κύριε, τα σαγόνια των λιονταριών.
7. Ας διαλυθούν σαν νερό που χάνεται,
   ας χαλαρώσει και ας ασθενήσει το τόξο τους.
8. Ας λιώσουν σαν κερί που χάνεται,
   σαν φωτιά που σβήνει πριν δει τον ήλιο.
9. Πριν ακόμη καταλάβουν οι αγκάθες τους τη φωτιά,
   ζωντανούς και με οργή ας τους παρασύρει.
10. Ο δίκαιος θα χαρεί όταν δει τη δικαίωση·
    θα πλύνει τα χέρια του στο αίμα του αμαρτωλού.
11. Και θα πει ο άνθρωπος:
    «Ναι, υπάρχει καρπός για τον δίκαιο·
    ναι, υπάρχει Θεός που κρίνει επάνω στη γη».

---

3️⃣ Ιστορία του Ψαλμού

Ο Ψαλμός 57 ανήκει στους λεγόμενους δικαστικούς ψαλμούς. Ο Δαβίδ απευθύνεται σε άρχοντες και κριτές που κακοποιούν τη δικαιοσύνη, παρουσιάζοντάς τους ως ανθρώπους που μιλούν για δίκαιο, αλλά πράττουν αδικία.

Η Εκκλησία τον διάβαζε πάντοτε με φόβο Θεού, όχι ως ψαλμό εκδίκησης, αλλά ως καταγγελία της διεστραμμένης εξουσίας. Είναι ψαλμός που ξεσκεπάζει την ψεύτικη ευσέβεια και την κοινωνική υποκρισία.

---

4️⃣ Θεολογική προσέγγιση (Ορθόδοξη)

Ο ψαλμός φανερώνει ότι η αδικία δεν είναι απλώς πράξη, αλλά κατάσταση καρδιάς. Οι εικόνες του φιδιού, των λιονταριών και του δηλητηρίου δείχνουν ανθρώπους που έχουν αποξενωθεί από τη χάρη.

Οι σκληρές εκφράσεις («σύντριψον τοὺς ὀδόντας») δεν είναι προσωπική εκδίκηση, αλλά προφητική κραυγή υπέρ της αποκατάστασης του δικαίου. Η ορθόδοξη παράδοση βλέπει εδώ την τελική κρίση του Θεού, όπου το κακό δεν εξουδετερώνεται με ανθρώπινη βία, αλλά με τη δικαιοσύνη του Θεού.

Ο δίκαιος «χαίρεται» όχι για την τιμωρία, αλλά γιατί αποκαλύπτεται ότι ο Θεός δεν είναι αδιάφορος.

---

5️⃣ Πνευματική εφαρμογή

Ο Ψαλμός 57 διαβάζεται:

• όταν βλέπουμε αδικία να βαφτίζεται «νόμος»
• όταν η εξουσία καταπιέζει
• όταν η ψευδοδικαιοσύνη πληγώνει

Μας καλεί:

• να μη συμβιβαστούμε με το ψέμα
• να μην πάρουμε εμείς εκδίκηση
• να εμπιστευθούμε την κρίση του Θεού

Διαβάζεται με φόβο και ταπείνωση,
όχι για να καταδικάσουμε άλλους,
αλλά για να παρακαλέσουμε να μην γίνουμε κι εμείς τέτοιοι κριτές.