1️⃣ Πρωτότυπο κείμενο (Ο΄)

Εἰς τὸ τέλος· τοῖς ἀλλοιωθησομένοις· εἰς στηλογραφίαν τῷ Δαυίδ εἰς διδαχήν,
ἐν τῷ ἐκκαῦσαι αὐτὸν τὴν Μεσοποταμίαν Συρίας καὶ τὴν Συρίαν Σοβάλ,
καὶ ἐπέστρεψεν Ἰωὰβ καὶ ἐπάταξε τὴν φάραγγα τῶν ἁλῶν δώδεκα χιλιάδας.

1. Ὁ Θεός, ἀπώσω ἡμᾶς καὶ καθεῖλες ἡμᾶς,
   ὠργίσθης καὶ οἰκτείρησας ἡμᾶς.
2. Ἔσεισας τὴν γῆν καὶ συνετάραξας αὐτήν·
   ἴασαι τὰ συντρίμματα αὐτῆς, ὅτι ἐσαλεύθη.
3. Ἔδειξας τῷ λαῷ σου σκληρά,
   ἐπότισας ἡμᾶς οἶνον κατανύξεως.
4. Ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημεῖον,
   τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξου.
5. Ὅπως ἂν ῥυσθῶσιν οἱ ἀγαπητοί σου,
   σῶσον τῇ δεξιᾷ σου καὶ ἐπάκουσόν μου.
6. Ὁ Θεὸς ἐλάλησεν ἐν τῷ ἁγίῳ αὐτοῦ·
   ἀγαλλιάσομαι καὶ διαμεριῶ Σίκιμα
   καὶ τὴν κοιλάδα τῶν σκηνῶν διαμετρήσω.
7. Ἐμός ἐστι Γαλαάδ καὶ ἐμός ἐστι Μανασσῆς,
   καὶ Ἐφραῒμ ἀντίληψις τῆς κεφαλῆς μου,
   Ἰούδας βασιλεύς μου.
8. Μωὰβ λέβης τῆς ἐλπίδος μου·
   ἐπὶ Ἰδουμαίαν ἐκτενῶ τὸ ὑπόδημά μου·
   ἐμοὶ ἀλλόφυλοι ὑπετάγησαν.
9. Τίς ἀπάξει με εἰς πόλιν περιοχῆς;
   τίς ὁδηγήσει με ἕως τῆς Ἰδουμαίας;
10. Οὐχὶ σὺ, ὁ Θεὸς, ὁ ἀπωσάμενος ἡμᾶς;
    καὶ οὐκ ἐξελεύσῃ, ὁ Θεός, ἐν ταῖς δυνάμεσιν ἡμῶν;
11. Δὸς ἡμῖν βοήθειαν ἐκ θλίψεως·
    καὶ μάταια σωτηρία ἀνθρώπου.
12. Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν,
    καὶ αὐτὸς ἐξουδενώσει τοὺς θλίβοντας ἡμᾶς.

---

2️⃣ Σύγχρονη μετάφραση στα ελληνικά

Για το τέλος· για αυτούς που πρόκειται να αλλοιωθούν· ψαλμός του Δαβίδ για διδασκαλία,
όταν πολέμησε τη Μεσοποταμία της Συρίας και τη Συρία Σοβάλ,
και ο Ιωάβ χτύπησε τη φάραγγα των αλάτων, σκοτώνοντας δώδεκα χιλιάδες.

1. Θεέ μου, μας απώθησες και μας κατέβαλες,
   οργίστηκες, αλλά πάλι μας ελέησες.
2. Σείστηκε η γη από Σένα και ταράχθηκε·
   θεράπευσε τα ρήγματά της, γιατί κλονίστηκε.
3. Έδειξες στον λαό Σου σκληρά πράγματα,
   μας πότισες κρασί κατανύξεως.
4. Έδωσες σημάδι σε όσους Σε φοβούνται,
   για να φύγουν από το πρόσωπο του τόξου.
5. Για να σωθούν όσους αγαπάς,
   σώσε με το δεξί Σου χέρι και άκουσέ με.
6. Ο Θεός μίλησε μέσα στο άγιό Του·
   θα χαρώ και θα μοιράσω τη Συχέμ
   και θα μετρήσω την κοιλάδα των σκηνών.
7. Δικός Μου είναι ο Γαλαάδ και δικός Μου ο Μανασσής,
   ο Εφραίμ είναι το στήριγμα της κεφαλής Μου,
   ο Ιούδας ο βασιλιάς Μου.
8. Ο Μωάβ είναι το δοχείο της ελπίδας Μου·
   πάνω στην Ιδουμαία θα ρίξω το υπόδημά Μου·
   σε Μένα υποτάχθηκαν οι αλλόφυλοι.
9. Ποιος θα με οδηγήσει στην οχυρωμένη πόλη;
   ποιος θα με οδηγήσει ως την Ιδουμαία;
10. Δεν είσαι Εσύ, Θεέ μου, που μας απώθησες;
    και δεν θα εξέλθεις μαζί με τα στρατεύματά μας;
11. Δώσε μας βοήθεια μέσα στη θλίψη,
    γιατί μάταιη είναι η σωτηρία του ανθρώπου.
12. Με τον Θεό θα δείξουμε δύναμη,
    και Αυτός θα συντρίψει όσους μας καταπιέζουν.

---

3️⃣ Ιστορία του Ψαλμού

Ο Ψαλμός 59 έχει καθαρά εθνικό και πολεμικό πλαίσιο. Αναφέρεται σε περίοδο στρατιωτικών αποτυχιών και μεγάλων απωλειών του Ισραήλ, πριν από τη νίκη που δόθηκε τελικά από τον Θεό. Είναι ψαλμός εθνικής κρίσης, όπου ο λαός αισθάνεται ότι ο Θεός αποσύρθηκε.

Η Εκκλησία τον διαβάζει όχι ως εξύμνηση πολέμου, αλλά ως ομολογία συλλογικής ταπείνωσης: όταν ακόμη και ο εκλεκτός λαός καταλαβαίνει ότι χωρίς τον Θεό, κάθε δύναμη είναι μάταιη.

---

4️⃣ Θεολογική προσέγγιση (Ορθόδοξη)

Ο ψαλμός αρχίζει με κάτι τολμηρό:
«Ὁ Θεός, ἀπώσω ἡμᾶς…»

Η Γραφή δεν φοβάται να ομολογήσει την εμπειρία της εγκατάλειψης. Όμως δεν μένει εκεί. Ο Θεός παιδαγωγεί, δεν απορρίπτει. Το «οἶνος κατανύξεως» δεν είναι τιμωρία, αλλά πικρό φάρμακο που οδηγεί σε μετάνοια.

Η κορύφωση έρχεται με τη φράση:
«μάταια σωτηρία ἀνθρώπου».

Εδώ βρίσκεται ο πυρήνας της ορθόδοξης θεολογίας:
καμία ανθρώπινη ισχύς — πολιτική, στρατιωτική, κοινωνική — δεν σώζει χωρίς τον Θεό. Η αληθινή νίκη είναι σχέση και υπακοή, όχι υπεροχή.

---

5️⃣ Πνευματική εφαρμογή

Ο Ψαλμός 59 διαβάζεται:

• όταν νιώθουμε συλλογική αποτυχία
• όταν οι προσπάθειες δεν αποδίδουν
• όταν όλα δείχνουν κλονισμένα

Μας μαθαίνει:

• να αναγνωρίζουμε το παιδαγωγικό χέρι του Θεού
• να μην ελπίζουμε σε ανθρώπινα στηρίγματα
• να επιστρέφουμε στην προσευχή ως κοινότητα

Είναι ψαλμός εθνικής και προσωπικής μετάνοιας,
που καταλήγει σε πίστη:
«Ἐν τῷ Θεῷ ποιήσομεν δύναμιν».