1. Εἶπεν ἄφρων ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ· Οὐκ ἔστι Θεός.
   Διέφθειραν καὶ ἐβδελύχθησαν ἐν ἀνομίαις·
   οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν.
2. Ὁ Θεὸς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ διέκυψεν
   ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων,
   τοῦ ἰδεῖν εἰ ἔστι συνίων
   ἢ ἐκζητῶν τὸν Θεόν.
3. Πάντες ἐξέκλιναν, ἅμα ἠχρεώθησαν·
   οὐκ ἔστι ποιῶν ἀγαθόν,
   οὐκ ἔστιν ἕως ἑνός.
4. Οὐχὶ γνώσονται πάντες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν ἀνομίαν,
   οἱ κατεσθίοντες τὸν λαόν μου ὡς βρῶσιν ἄρτου;
   τὸν Θεὸν οὐκ ἐπεκαλέσαντο.
5. Ἐκεῖ ἐδειλίασαν φόβῳ, οὗ οὐκ ἦν φόβος·
   ὅτι ὁ Θεὸς διεσκόρπισεν ὀστᾶ ἀνθρωπαρέσκων·
   κατῃσχύνθησαν, ὅτι ὁ Θεὸς ἐξουδένωσεν αὐτούς.
6. Τίς δώσει ἐκ Σιὼν τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραήλ;
   ἐν τῷ ἐπιστρέψαι Κύριον τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ,
   ἀγαλλιάσεται Ἰακὼβ καὶ εὐφρανθήσεται Ἰσραήλ.

---

2️⃣ Σύγχρονη μετάφραση στα ελληνικά

Για το τέλος· για τον Μαελέθ· ψαλμός συνέσεως του Δαβίδ.

1. Είπε ο άφρων μέσα στην καρδιά του: «Δεν υπάρχει Θεός».
   Διεφθάρησαν και έγιναν βδελυκτοί στις ανομίες τους·
   δεν υπάρχει κανένας που να πράττει το αγαθό.
2. Ο Θεός από τον ουρανό έσκυψε
   επάνω στους γιους των ανθρώπων,
   για να δει αν υπάρχει κάποιος που να έχει σύνεση
   ή να αναζητά τον Θεό.
3. Όλοι ξέφυγαν από τον σωστό δρόμο,
   όλοι μαζί αχρειώθηκαν·
   δεν υπάρχει κανείς που να πράττει το αγαθό,
   ούτε ένας.
4. Δεν θα συνέλθουν όλοι όσοι εργάζονται την ανομία,
   αυτοί που κατατρώγουν τον λαό μου σαν να τρώνε ψωμί;
   Τον Θεό δεν επικαλέστηκαν.
5. Εκεί φοβήθηκαν με φόβο, όπου δεν υπήρχε φόβος,
   γιατί ο Θεός διασκόρπισε τα οστά αυτών που ζητούν να αρέσουν σε ανθρώπους·
   ντροπιάστηκαν, γιατί ο Θεός τούς εξουδένωσε.
6. Ποιος θα δώσει από τη Σιών τη σωτηρία του Ισραήλ;
   Όταν ο Κύριος επιστρέψει την αιχμαλωσία του λαού Του,
   θα αγαλλιαστεί ο Ιακώβ και θα ευφρανθεί ο Ισραήλ.

---

3️⃣ Ιστορία του Ψαλμού

Ο Ψαλμός 52 ανήκει στους λεγόμενους ψαλμούς συνέσεως, δηλαδή ψαλμούς παιδευτικούς, που σκοπό έχουν να αφυπνίσουν τον νου και την καρδιά. Αποδίδεται στον Δαβίδ και παρουσιάζει μια καθολική διάγνωση της πτώσης του ανθρώπου.

Έχει στενή συγγένεια με τον Ψαλμό 13 (Ο΄), αλλά εδώ το βάρος πέφτει περισσότερο στην ηθική και πνευματική διαφθορά που γεννά η άρνηση του Θεού. Η Εκκλησία τον χρησιμοποιεί συχνά σε περιόδους κατανύξεως, καθώς αποκαλύπτει ότι η αθεΐα δεν είναι θεωρητικό πρόβλημα, αλλά υπαρξιακή ασθένεια της καρδιάς.

Στη λατρευτική ζωή, ο ψαλμός αυτός διαβάζεται ως καθρέφτης της ανθρωπότητας χωρίς τον Θεό και ως κραυγή προσμονής της σωτηρίας «ἐκ Σιών».

---

4️⃣ Θεολογική προσέγγιση (Ορθόδοξη)

Ο «ἄφρων» του ψαλμού δεν είναι ο διανοητικά αδύναμος, αλλά εκείνος που αποκόπτει τον Θεό από την καρδιά του. Η άρνηση «οὐκ ἔστι Θεός» γεννά άμεσα τη διαφθορά, την ανομία και την απώλεια του αγαθού.

Ο Θεός «διέκυψεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ» — όχι για να καταδικάσει, αλλά για να αναζητήσει τον άνθρωπο. Όμως η διαπίστωση είναι τραγική: κανείς δεν ζητά τον Θεό. Πρόκειται για προφητική εικόνα της καθολικής πτώσης, που θεραπεύεται μόνο με την επέμβαση του ίδιου του Θεού.

Η αναφορά στη Σιών κορυφώνει τον ψαλμό με μεσσιανική προσδοκία. Η σωτηρία δεν έρχεται από ανθρώπινα σχήματα, ούτε από «ἀνθρωπαρέσκεια», αλλά από την ενέργεια του Κυρίου που επιστρέφει «τὴν αἰχμαλωσίαν» — εικόνα της λύτρωσης από την αμαρτία και τον θάνατο, που εκπληρώνεται εν Χριστώ και βιώνεται μέσα στην Εκκλησία.

---

5️⃣ Πνευματική εφαρμογή

Ο Ψαλμός 52 διαβάζεται σήμερα ως κραυγή αυτοελέγχου. Μας καλεί να εξετάσουμε αν η ζωή μας, έστω και χωρίς λόγια, λέει: «οὐκ ἔστι Θεός».

Είναι ψαλμός:

• για μετάνοια, όταν η αμαρτία παρουσιάζεται ως κανονικότητα
• για διάκριση, απέναντι στην υποκρισία και την ανθρωπαρέσκεια
• για προσευχή, όταν η κοινωνία μοιάζει να έχει χάσει τον Θεό
• για ελπίδα, γιατί η σωτηρία έρχεται «ἐκ Σιών», όχι από εμάς

Διαβάζεται αργά, με φόβο Θεού και σιωπή, ως προσευχή επιστροφής:
όχι για να κατηγορήσουμε τον κόσμο, αλλά για να ζητήσουμε να μην χαθεί η καρδιά μας από τον ζώντα Θεό.